{"id":1405,"date":"2014-05-16T16:14:50","date_gmt":"2014-05-16T16:14:50","guid":{"rendered":"http:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/?p=1405"},"modified":"2014-05-31T14:27:38","modified_gmt":"2014-05-31T14:27:38","slug":"18-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/blog\/2014\/05\/16\/18-3\/","title":{"rendered":"18"},"content":{"rendered":"<p><strong>Tocada polo lume<\/strong><\/p>\n<p>N\u00faria est\u00e1 sentada \u00e1 mesa, nunha caixa de madeira que tempo atr\u00e1s conti\u00f1a botellas de licor e que agora fai a funci\u00f3n de tallo. Os labios carnosos e vermellos de N\u00faria permanecen lixeiramente abertos namentres come das uvas negras dun acio que pinga o zume sobre un prato branco e vello. A nai est\u00e1 con ela na barraca, quentando o caf\u00e9 do almorzo nuns fog\u00f3ns vellos, nuns fog\u00f3ns que xa deixaron a s\u00faa pegada negra e sucia sobre a parede da barraca. E hai herbas que crecen ao car\u00f3n da porta da barraca e que ameazan con entrar, como se estivesen a pedir permiso.<\/p>\n<p>N\u00faria sente, tam\u00e9n, que aumenta sen control o n\u00famero, o tama\u00f1o da s\u00faa colecci\u00f3n de odios, como se de s\u00fapeto crecese nela a capacidade de sinalar, de poder comprender o car\u00e1cter hostil de certos elementos que a provocan, que a odian tam\u00e9n \u00e1 s\u00faa maneira, de xeito rec\u00edproco. N\u00faria comproba que esperta a unha nova vida que lle di o que ten que facer. Foi dif\u00edcil chegar at\u00e9 ese estado de consciencia, pero non sabe se poder\u00e1 tomar as medidas l\u00f3xicas, coherentes e axeitadas para o seu novo estado de \u00e1nimo.<\/p>\n<p>Non ten moitas ideas sobre o seu futuro, sobre os pasos concretos que faciliten os novos obxectivos da s\u00faa vida. O que \u00e9 seguro \u00e9 que est\u00e1 perfectamente adestrada, que non quere seguir agardando al\u00ed sentada na barraca. Necesita un cambio, un cambio de actitude que conleve quizais un cambio na s\u00faa propia personalidade. Agora, namentres N\u00faria come as uvas, \u00e9 capaz de mirarse a ela mesma e sentir que cambiar\u00e1, deixa o acio con catro uvas amarradas e \u00e9rguese sen limpar os labios vermellos e carnosos.<\/p>\n<p>N\u00faria dir\u00edxese ao \u00fanico cuarto da barraca, que comparte cos seus pais, e recolle o libro de poemas. Colle unha bolsa, \u00e9nchea de roupa, mete tam\u00e9n a pistola que ten agochada no peto dun abrigo vello dende hai un par de semanas e sae da casa sen darlle un bico \u00e1 s\u00faa nai, cun breve adeus dende o punto onde nacen as herbas ao p\u00e9 da porta, case sen despedirse, como aparentando que estar\u00e1 de volta axi\u00f1a. E non \u00e9 as\u00ed. N\u00faria sabe que tardar\u00e1 en volver \u00e1s barracas, N\u00faria sabe incluso que \u00e9 probable que nunca m\u00e1is volva \u00e1s barracas.<\/p>\n<p>N\u00faria vai na procura de todos e cada un dos membros do Aparatus.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tocada polo lume N\u00faria est\u00e1 sentada \u00e1 mesa, nunha caixa de madeira que tempo atr\u00e1s conti\u00f1a botellas de licor e que agora fai a funci\u00f3n de tallo. Os labios carnosos e vermellos de N\u00faria permanecen lixeiramente abertos namentres come das uvas negras dun acio que pinga o zume sobre un prato branco e vello. A nai est\u00e1 con ela na barraca, quentando o caf\u00e9 do almorzo nuns fog\u00f3ns vellos, nuns fog\u00f3ns que xa deixaron a s\u00faa pegada negra e sucia sobre a parede da barraca. E hai herbas que crecen ao car\u00f3n da porta da barraca e que ameazan con entrar, como se estivesen a pedir permiso. N\u00faria sente, tam\u00e9n, que aumenta sen control o n\u00famero, o tama\u00f1o da s\u00faa colecci\u00f3n de odios, como se de s\u00fapeto crecese nela a capacidade de sinalar, de poder comprender o car\u00e1cter hostil de certos elementos que a provocan, que a odian tam\u00e9n \u00e1 s\u00faa maneira, de xeito rec\u00edproco. N\u00faria comproba que esperta a unha nova vida que lle di o que ten que facer. Foi dif\u00edcil chegar at\u00e9 ese estado de consciencia, pero non sabe se poder\u00e1 tomar as medidas l\u00f3xicas, coherentes e axeitadas para o seu novo estado de \u00e1nimo. Non ten moitas ideas sobre o seu futuro, sobre os pasos concretos que faciliten os novos obxectivos da s\u00faa vida. O que \u00e9 seguro \u00e9 que est\u00e1 perfectamente adestrada, que non quere seguir agardando al\u00ed sentada na barraca. Necesita un cambio, un cambio de actitude que conleve quizais un cambio na s\u00faa propia personalidade. Agora, namentres N\u00faria come as uvas, \u00e9 capaz de mirarse a ela mesma e sentir que cambiar\u00e1, deixa o acio con catro uvas amarradas e \u00e9rguese sen limpar os labios vermellos e carnosos. N\u00faria dir\u00edxese ao \u00fanico cuarto da barraca, que comparte cos seus pais, e recolle o \u2026 <a class=\"continue-reading-link\" href=\"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/blog\/2014\/05\/16\/18-3\/\"> Continue reading<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[15,16,20,14],"class_list":["post-1405","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-galego","tag-creative-writing","tag-pedrolo","tag-tempo-aberto","tag-xubin"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1405","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1405"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1405\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1507,"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1405\/revisions\/1507"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1405"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1405"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tempsobert.pfdorado.com\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1405"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}